یادبود شاملو
سخنی نیست...
چه بگویم ؟ سخنی نیست .
می وزد از سر امید، نسیمی؛
لیک تا زمزمه ای ساز کند
در همه خلوت صحرا
به رهش
نارونی نیست .
چه بگویم ؟ سخنی نیست.
پشت در های فروبسته
شبِ از دشنه و دشمن پُر
به کج اندیشی
خاموش
نشسته ست
بام ها
زیر فشارِ شب
کج،
کوچه
از آمد و رفتِ شبِ بد چشم ِ سمج
خسته ست.
چه بگویم؟ سخنی نیست .
در همه خلوت این شهر ، آوا
جز زموشی که دراند کفنی
نیست .
وندر این ظلمت جا
جز سیا نوحۀ شو مرده زنی
نیست.
ور نسیمی جنبد
به رهش
نجوا را
نارونی نیست.
چه بگویم؟
سخنی نیست ...
از مجموعه آیدا در آینه
محاق
به نوکردن ماه
بر بام شدم
با عقیق و سبزه و آینه .
داسی سرد بر آسمان گذشت
که پرواز کبوتر ممنوع است .
صنوبرها به نجوا چیزی گفتند
و گزمگان به هیاهو شمشیر در پرندگان نهادند.
ماه
برنیامد.
از مجموعه ابراهیم در آتش