بازهم مثل سال هاي قبل به هشتم اكتبر روز جهاني كودك رسيديم و باز هم مثل سال هاي گذشته بايد تكرار كنيم كه كودكان سرمايه هاي بالقوه هر ملت هستند و در صورتي كه از اين سرمايه به خوبي حفاظت شود آينده اي بهتر براي آن ملت رقم خواهد خورد . با وجود آن كه سال هاست اين سخنان تكرار مي شود اما شواهد نشان مي دهد روز به روز كودكان در شرايط دشوارتري بايد خود را به سوي آينده مبهم بگشايند.

كودكان اولين قربانيان سياست ها و برنامه هاي بزرگسالان هستند. آنان ناچارند همه ي استرس ها و فشارهاي ناشي از سياست هاي اقتصادي ، اجتماعي ، سياسي و فرهنگي اي را كه بزرگسالان بر آنان تحميل مي كنند، تحمل كنند و لب به اعتراض نگشايند. آنان در مسير خانه تا مدرسه بايد انتظار رويارويي با وقايع و حوادث غير قابل پيش بيني را داشته باشند كه بزرگسالان عامل و باني آن هستند. كودكان بايد بهترين سال هاي عمر خود را در مدارس و تحت نظام آموزشي سپري كنند كه استعدادها را خاموش مي كند و بالاخره آنان ناچارند در خانه قرباني بدرفتاري و خشونت والدين خود شوند، رفتارهايي كه نتيجه و پيامد شرايط تلخ و دشوار زندگي روزمره پدران و مادران شاغل است. مطالعات انجام شده درباره ي كودكان فقير نشان مي دهد جمعيت آنان بسيار بيشتر است. كودكاني كه امروز فقر بر آنان تحميل شده تا سال ها زندگي شان تحت تاثير آسيب هاي ناشي از وضعيت كنوني قرار خواهد گرفت. از آنجا كه كودكان فقير به غذاي كافي دسترسي ندارند در بزرگسالي از سلامت كافي برخوردار نخواهند بود. در واقع محروميت امروز كودكان فقير از تامين نيازهاي اساسي،در آينده مشكلات ديگري براي آنان ايجاد مي كند. وضعيت كودكان فقير رابطه غير قابل انكاري با نابرابري هاي اجتماعي مثل توزيع نابرابر فرصت هاي آموزشي، عدم دسترسي به خدمات سلامت و فقدان دسترسي به كالاها و خدمات اساسي دارد. كودكان فقير نه تنها از دسترسي به منابع مادي محروم مي شوند بلكه محروميت هاي رواني و اجتماعي و محيطي نيز بر سرنوشت آنان اثرات غير قابل انكاري داردفقر و محروميت در اوايل زندگي مانع رشد تكاملي كودكان مي شودكه به كل دوره زندگي كودك تعميم مي يابد. كودكاني كه در فقر شديد به سر مي برند از لحاظ ضريب هوشي اختلاف زيادتري با ديگر كودكان دارند. مسائل و مشكلات كودكان منحصر به فقر و نابرابري نيست،اگرچه فقر و نابرابري تحميل شده برآنان را بايد در صدر مشكلاتشان قلمداد كرد. در حال حاضر نزديك به سه ميليون نفر از كودكان سن مدرسه موفق به حضور در مدرسه نشده اند. سال هاست كه صاحب نظران نسبت به ورود مواد به مدارس و كاهش ميانگين سن شروع مصرف مواد و اعتياد به كمتر از 18 سال هشدار مي دهند. شواهد بسياري مبتني بر حضور كودكان در بازار تن فروشي وجود دارد،همه اين ها محصول سياست ها و برنامه هايي است كه بزرگسالان براي كودكان تدارك ديده اند. در ميان انبوه مشكلات و مسائل كودكان نقش فرهنگ پدرسالارانه در نظام حقوقي و همچنين فرهنگ سنتي را در تهديد سلامت كودكان نبايد ناديده گرفت. تنها در سال 1389 نزديك به 18253 كودك متاهل،رسما" از همسران خود جدا شده اند. در واقع در سال مذكور بيش از 18 هزار كودك مطلقه به جمع زنان ومردان مطلقه افزوده شده اند. اين امر حاكي از ازدواج ناموفق كودكان مسلوب الاختياراست كه به واسطه مجوزهايي كه قانون به والدين و سرپرستان آن ها داده و بدون نياز به ابراز تمايل آنان وادار ازدواج شده اند. بيش از 90 درصد اين كودكان بيوه دختر بوده اند.

روز جهاني كودك فرصتي است كه رنج هايي  را كه ما بزرگسالان بر كودكان تحميل كرده ايم، به ياد آوريم تا شايد بااحساس مسئوليت بيشتري برا ي ساختن فرداي بهتر براي آنان تلاش كنيم.